Afgelopen weekend hebben we het trieste bericht ontvangen dat Pierre is overleden. Pierre was trainer van het eerste elftal van 1988 t/m 1994. In deze periode heeft hij een gouden generatie het voetballen geleerd. Als trainer had hij altijd de filosofie dat een goede partij alles in zich heeft om goed te kunnen voetballen, meer dan dat en talent is er niet nodig. Een beroemde uitspraak zoals “ze mogen jullie veters nog niet eens vastmaken”, is de manier waarop Pierre de motivatie vond bij de spelers. Dit leidde reeds in het 3e seizoen tot het kampioenschap in de 3e klasse uit bij Steenbergen dat natuurlijk uitbundig werd gevierd met wat afgeknipte stropdassen en een dikke sigaar. Het jaar erop strandde de drang naar boven helaas in een beslissingswedstrijd voor promotie naar de 1e klasse.
Pierre kon met weinig woorden aan iedereen uitleggen hoe het spelletje gespeeld moest worden. En zelf kon hij dat als de beste, de rond ootjes met Pierre waren altijd genieten waarbij hij nooit in het midden stond, ook het balletje op de lat vanaf de middellijn met gevolg een bezoekje in de kantine was een momentje van zijn kunde als speler.
Pierre was ook een familieman, de familie van Hal kwam graag kijken naar de wedstrijden en de uitwedstrijden met de bus waren altijd gezellig. Zijn karakteristieke sigaretje voor en na de wedstrijden mocht natuurlijk nooit ontbreken.
Nadat hij zijn loopbaan als trainer had beëindigd, heeft hij nog jaren de studenten van het CIOS bij de Rkvv Roosendaal begeleidt. Dit deed hij met veel plezier en op de rustige wijze zoals hij als trainer en persoon altijd heeft uitgestraald. Het was ook een emotioneel afscheid toen hij fysiek het niet meer kon opbrengen om dit te doen en met pijn in zijn hart de sleutels inleverde.
We nemen afscheid van een gepassioneerde man die voor het voetbal in Roosendaal veel heeft betekent, maar vooral van een fantastisch persoon die we nooit zullen vergeten.
We wensen de familie van Hal veel sterkte toe in deze moeilijke periode.
